a note to an end - I

writing is an expression. an expression is an attempt to freeze time. so writing ultimately deals with time, the temporariness of all phenomenon. some equate this with the human attitude towards death. but death is not there if you speak its name. we need new names for deaths. we need new words for names. do we need new expressions? well, what is the ultimate reason for expressions? is it evolutionary fitness? is it the naive belief in life? don't remind me that I described it as an attempt to freeze time in the second sentence. this description is not helpful. every human action tries to overcome time regardless of its content. commenting on reasons necessitates another realm in which time is not a dimension but only specter of a fictional mind wanders around.

Olumler, Kurgular, Dandiklikler

Dikkat ettim. Ucuz kurgularin en belirgin ozelliklerinden bir tanesi de "hakkinda konusulamayacak olan" olaylari cat diye oraya buraya eklemleyebilmeleridir. Misal mi? Kazalar, olumlu olsun, olmasin. Baska bir misal mi? Sevdicegi yakin arkadaslarla aldatmalar (Wittgenstein beni kovalamasin da kimi kovalasin simdi, neyse). Bu absurt mudaheleler kurgunun toparlanmasi icin kurgucuya zaman ve firsat yaratir esasen, veyahut dis kaynakli sorunlarin cozulmesini de saglayabilir (bir oyuncu diziden ayrilmak mi istiyor, oldurun).

Dandik kurgularin dandiklikleri uzerine laf etmeyecegim. Hayati resme sokmaya calisacagim. Hayatin icine olum girdiginde, daha dogrusu girdiginde degil de olum kendini belli ettiginde, kendinizi dandik bir kurguda hissetmiyor musunuz? Bu dandik kurguya sarilma hissi neyin nesi peki? Biz de bir kurguyuz diye , dandik ya da dandik olmasin, her turlu kurguya ne diye bunca prim veriyoruz? Bu kurgulara gonul verince ortaya daha butunluklu, daha saglam, daha bir bizden bir "ben" mi cikaracagiz? Bu mudur derdimiz?

Thanatos, ac kollarini, sana geliyorum.