Olumler, Kurgular, Dandiklikler

Dikkat ettim. Ucuz kurgularin en belirgin ozelliklerinden bir tanesi de "hakkinda konusulamayacak olan" olaylari cat diye oraya buraya eklemleyebilmeleridir. Misal mi? Kazalar, olumlu olsun, olmasin. Baska bir misal mi? Sevdicegi yakin arkadaslarla aldatmalar (Wittgenstein beni kovalamasin da kimi kovalasin simdi, neyse). Bu absurt mudaheleler kurgunun toparlanmasi icin kurgucuya zaman ve firsat yaratir esasen, veyahut dis kaynakli sorunlarin cozulmesini de saglayabilir (bir oyuncu diziden ayrilmak mi istiyor, oldurun).

Dandik kurgularin dandiklikleri uzerine laf etmeyecegim. Hayati resme sokmaya calisacagim. Hayatin icine olum girdiginde, daha dogrusu girdiginde degil de olum kendini belli ettiginde, kendinizi dandik bir kurguda hissetmiyor musunuz? Bu dandik kurguya sarilma hissi neyin nesi peki? Biz de bir kurguyuz diye , dandik ya da dandik olmasin, her turlu kurguya ne diye bunca prim veriyoruz? Bu kurgulara gonul verince ortaya daha butunluklu, daha saglam, daha bir bizden bir "ben" mi cikaracagiz? Bu mudur derdimiz?

Thanatos, ac kollarini, sana geliyorum.